Page 9 - The Father of Thai Public Health
P. 9

ั
                                                                     ่
             ้
                                                                 ่
                                                     ่
                                                 ่
                               ่
           ดวย  เพราะฉน้นเมือมีโอกาสอันใด ซึงหมอมฉันพอทีจะชวยออก
                                                         ่
                             ั
                                                                        ้
               ั
                                                                    ุ
           กําลงกายและสติปญญา หรอทรพยอันเปนผลทีจะทํานุบํารงใหการ
                                             ์
                                      ื
                                          ั
                  ิ
           น้นเจรญข้นแลว หมอมฉนยนดีปฏิบัติไดเสมอ ทั้งยังนับวาเปนโชค
             ั
                               ่
                                       ิ
                          ้
                                                                   ่
                                                   ้
                     ึ
                                    ั
           ดีและเกียรติยศสําหรบหมอมฉันดวยสวนหนง  และอีกประการหนึ่ง
                                                        ่
                                                 ่
                                             ้
                                                        ึ
                                ั
                                     ่
                                   ํ
                                                    ี
                         ี
                                         ่
                                  ้
                                                                      ํ
                        ้
           หม่อมฉันยังไดมโอกาสไดทางานรวมมือกับผูท่มีความคล่องแคล่วชานาญ
                                                  ้
                            ี
                           ้
                                                       ้
                                            ี
                                                           ้
                                                ื
                  ี
           ในการน้  ซึ่งเปนผูมอัธยาศัยอันเปนท่น่าช่นชม พรอมดวยความตั้งใจอันด
                                                                            ี
           มั่นคง ดุจเช่นขาราชการกรมสาธารณสุข ตามท่หม่อมฉันไดเห็นมา  ฉนั้น
                        ้
                                                                ้
                                                      ี
                                        ิ
                             ้
                                                             ี
                                                ี
                                                                 ํ
                                                                       ่
               ี
           ดังน้แหละ จึงทาใหหม่อมฉันเพ่มความปติ และสมัครท่จะทางานรวมอยู     ่
                         ํ
           ดวยเพ่อแลกเปลี่ยนความรและความชานาญซึ่งกันและกัน อันจะนามา
            ้
                                    ู
                                    ้
                                                                        ํ
                 ื
                                               ํ
                                        ่
                           ้
                          ์
           แห่งผลประโยชนดวยกันทั้งสองฝาย” (๒)
                  สมเด็จฯ พระบรมราชชนก หลังจากถวายบังคมลาออกจากการ
                                                                       ์
             ็
           เปนทหาร เสด็จนิวัติไปศึกษาวิชาการแพทย์ ณ มหาวิทยาลัยฮารวารด
                                                                           ์
                                                       ี
                      ั
                            ิ
           ประเทศสหรฐอเมรกาในป พ.ศ. ๒๔๕๙  เหตุผลท่ทรงศึกษาวิชาแพทยนั้น
                                                                         ์
                                  ี
                                     ้
                       ้
           สมเดจพระเจาพนางเธอ เจาฟากัลยาณวัฒนา  ไดทรงแสดงปาฐกถาพเศษ
                                                                         ิ
                ็
                                                       ้
                                              ิ
                                   ้
                          ี
                          ่
                                                     ื
             ื่
                                                  ้
                        ิ
                                             ้
           เมอวันท ๒๑ มถุนายน ๒๕๓๖ ว่า “...ขาพเจาเช่อว่ามีแรงมาดลพระทัยใน
                   ี่
           พระองคอยู่แลว ดังท่พบหลักฐานในลายพระหัตถ เม่อพระชันษาเพียงแค่
                        ้
                              ี
                                                          ื
                                                       ์
                   ์
                                                           ้
                                      ี
                                  ี
                 ื
                                                     ์
           ๑๙ เม่อยังทรงเสด็จอยู่ท่โรงเรยนโกรสลิชเตอรเฟลเด ทรงมีลายพระหัตถ  ์
           ถึงสมเด็จพระบรมราชชนก ลงวันท่ ๑๒ มถุนายน ร.ศ. ๑๑๙ (พ.ศ. ๒๔๕๓)
                                         ี
                                               ิ
                            ้
                                ้
                                                 ้
                ้
           ว่า “ขาพระพุทธเจาไดทูลขอสมเด็จแม่ใหทรงส่งนายเติม บุญนาค บุตร
                              ้
             ้
                                                           ้
                                        ้
                                                    ้
           เจาพระยาสุรวงศ์ใหมายุโรป ขาพระพุทธเจาคิดใหเรียนหมอ  เพราะ
                                                                          ็
           เมองไทยเราตองการหมอมาก  ขาพระพุทธเจาเองถาไม่ไดเปนทหาร กคิด
             ื
                                                               ้
                                                                 ็
                                        ้
                                                   ้
                                                         ้
                       ้
                                                ิ
               ี
                                                                 ็
           จะเรยนหมอ เพราะเห็นว่ามีประโยชน์จรงๆ การรักษาตัวเปนของสําคัญ
           ๘
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14