Page 15 - AEC

14

แรงงานตางดาว

แรงงานเปนหนึ่งในปจจัยพื้นฐานสําคัญเรื่องเศรษฐกิจ ปญหา

แรงงานไทย คือแรงงานมหนี้สิน ปญหาการเลิกจาง การขาดแคลน
ี
แรงงานในภาคอุตสาหกรรม ซึ่งวัยแรงงานปจจุบันชอบงานอิสระ ไม 

ชอบงานจําเจ ขอมูลจากกระทรวงแรงงานป พ.ศ. 2562 พบวาแรงงาน
ไทยที่มีงานทํา 37.7 ลานคน เปนแรงงานนอกระบบถึง 20.8 ลานคน

(ไมมีหลักประกันหรือประกันสังคม) แรงงานมีการศึกษาสูงขึ้น ซึ่ง

บางสวนเตรียมไวสําหรับงานที่ตองการทักษะ/ศักยภาพที่สูงขึ้น ทําให 

แรงงานพื้นฐานบางสวนหายไป ประเทศไทยจึงตองพึ่งแรงงานตางดาว
เปนจํานวนมาก การเคลื่อนยายแรงงานเปนปกติของระบบเศรษฐกิจ

โลก แรงงานจากประเทศที่มีรายไดตํ่ากวา มักนิยมไปทํางานในประเทศ


ู
ั

ึ
ทีรายไดสงกวา ประเทศไทยจงเปนประเทศปลายทางหลกของประเทศ
่
เพื่อนบาน โดยเฉพาะจากเมียนมา กัมพูชา และสปป. ลาว ซึ่งมี
ี่
มากกวา 3 ลานคนทอยูในระบบของทางการ แตจํานวนทแทจรงนั้นไม

ิ

่
ี
ทราบแนนอน เพราะยังมีแรงงานตางดาวที่เขาเมืองผิดกฎหมาย และ

ไมไดรับอนุญาตใหทํางานอยูมาก ขอมูลในปพ.ศ. 2561 แรงงานตาง
ดาวที่ผานการพิสูจนสัญชาติและนําเขาตามบันทึกความเขาใจวาดวย
ความรวมมือดานการจางแรงงานระหวางรฐ (MOU) ของ 3 สัญชาติ มี
ั
แรงงานสัญชาติเมียนมาคิดเปนรอยละ 71.6 รองลงมาคือ กัมพูชา รอย
ละ 19.2 และสปป.ลาว รอยละ 9.2 ของแรงงานกลุมนี้ทั้งหมด