Page 16 - AEC

15

ประเทศไทยมีความตองการแรงงานตางดาวในภาคการผลต
ิ
ภาคบรการและภาคเกษตรจํานวนมาก ตนทุนที่ตํ่ากวาของแรงงานตาง
ิ
ดาวทําใหความตองการของแรงงานตางดาวเพิ่มสูงขึ้นอยางตอเนื่อง ดัง

ไดกลาวแลววา ประเทศไทยมีที่ตั้งตรงจุดศูนยกลาง ติดตอกับประเทศ

เพื่อนบาน 32 จังหวัด มีจุดผานแดนแบบถาวร ชั่วคราว และผอนปรน
จํานวนมาก ทําใหการสัญจรระหวางประเทศสะดวก จึงมีแรงงานตาง

ดาวและผูติดตามแรงงานเขามาพํานักในประเทศไทยเปนจํานวนมาก

ทําใหเกิดปญหาในประเทศไทย โดยเฉพาะปญหาดานสาธารณสุข เปน

ปญหาหนึ่งที่สําคัญ และตองไดรับการจัดการอยางเรงดวน ตั้งแต
นโยบายระหวางประเทศ ไปจนถึงหนวยบริการพื้นฐานทางสาธารณสุข

ภาวะความตองการแรงงานมีความสัมพันธ และแปรผันตาม
ิ
สภาพการลงทุน การพัฒนาอุตสาหกรรม เกษตรกรรม พาณชกรรม
และงานบริการ โดยเฉพาะแรงงานระดับลาง ซึ่งแรงงานไทยไมนิยมทํา

โดยเฉพาะงานที่ไมสะอาด เสี่ยงอันตราย งานลําบาก และงานหนัก

เชน งานประมง เกษตรกรรม และอุตสาหกรรม ทําใหตองพึ่งพา

แรงงานตางดาวเปนระยะเวลานาน และเปนปญหาระดับชาติที่เรื้อรัง
สะสมมานาน แตไมสามารถละทิ้งแรงงานตางดาวได ปจจุบันแรงงาน

ตางดาวมีครอบคลุมทั่วประเทศ


ู
นอกจากนี้ยังมีชนกลุมนอยและกลุมชาติพันธ ที่อพยพมาอยใน
ุ
ไทยเปนเวลานาน กลับประเทศตนไมได ประมาณ 5 แสนคน ไดแก ไท
ใหญ เมียนมา กระเหรี่ยง มอญ และไทยลื้อ ซึ่งสวนใหญอยูใน