Page 80 - AEC

79

อยางไรก็ตาม ยังมีความเห็นวา ทุกภาคสวนตองรวมมือกันให 
มากกวานี้ ไมใชแครัฐบาล กระทรวงแรงงาน กระทรวงมหาดไทย

ุ
กระทรวงสาธารณสข กระทรวงการตางประเทศเทานั้น แตเปนคนไทย
ี
ทุกคนที่มีสวนเกี่ยวของกับแรงงานตางดาว โดยยึดหลักการทํางานท่
พระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัวรัชกาลที่ 9 ไดพระราชทาน เกี่ยวกับการ
ทํางานแบบมีสวนรวม อันนํามาใหเกิดผลึกความคิดทีวา “เขาใจ เขาถึง
่
พัฒนา” เชนเดียวกับหลักคิดการบริหารจัดการ หรือการทํางาน “แบบ

คนจน” โดยสะทอนวา โลกความเปนจริง เปนโลกที่ไมมีสิ่งที่เรียกวา

“สมบูรณแบบ” ดังนั้น การทํางานจึงตองเริ่มจากตนเอง และขยายไปสู
คนรอบขาง ดวยปจจัย หรือทรัพยากรเทาที่ระดมมาได ภายใตความ

จํากัด นั่นคือ การมีสวนรวมในมิติของการแบงปนทรัพยากร

เนื่องจากแตละองคกร หนวยงาน อาจจะมีทรัพยากรที่จํากัด

การมีสวนรวมทําใหเกิดการ “สานพลัง” อันเกิดจากการแบงปน

ทรัพยากร และชวยกันทําให “จุดแข็ง” ของแตละภาคสวนกลายเปน

“จุดเดน” และจาก “จุดออน” กลายเปน “จุดแข็ง” ซึ่งทุกอยางตอง

ใชเวลา เพราะการสานพลัง ดวยการทํางานอยางมีสวนรวมของทุกภาค
สวน ทุกภาคีจะชวยทําใหเกิดการเติมเต็มพลังทุกดานเขาดวยกัน ทั้ง

พลังปญญา (ภาควิชาการ) พลังสั่งการ (ภาครัฐ) พลังจัดการ (ภาค

ประชาชน/ประชาสังคม) พลังศรัทธา (ภาคศาสนา) และพลังสื่อสาร
โดยมีพลังคุณธรรมเปนเครื่องกํากับ และสิ่งเหลานี้ คือพลังสําคัญใน

การขับเคลื่อน และสืบสาน ศาสตรพระราชา ซึ่งถาสามารถทําได ก็จะ