Page 40 - AEC
P. 40

39

                                สุขาภิบาลและสิ่งแวดลอม


                    ในมุมมองของนักสาธารณสุข งานสาธารณสุขมีวัตถุประสงคท       ี ่

             สําคัญคือ สงเสริมสุขภาพ ความเปนอยูที่ดีของทุกคนอยางถวนหนา

             ทุกอาชีพ ทุกระดับ อยางเสมอภาค และตอเนื่อง ใหพนจากความทุกข
             ยากจากโรคภัยไขเจ็บ ซึ่งมีสาเหตุจากสภาพการณที่ปองกันได  ไมวา

             จะเปนคนหนึ่งคน ครอบครัว ชุมชน หลักของสาธารณสุขก็เปนแบบ

             เดียวกัน คือสุขวิทยาสวนบุคคล การปองกันโรค และการสุขาภิบาลท     ่ ี

             เกี่ยวของกับสิ่งที่ลอมรอบตัวเรา โดยการพยายามดูแลสิ่งที่จะเขา
             รางกาย และหนทางเดินของสิ่งเหลานั้น เชน นํ้า อาหาร อากาศ เปน

             ตน  ควบคุมสิ่งที่ออกจากรางกาย และหนทางเดินของสิ่งเหลานั้น เชน

             อุจจาระ ปสสาวะ นํ้าหนอง เสมหะ เปนตน และดูแลสิ่งแวดลอม

             บานเรือน ที่ทํางาน ที่สาธารณะ ขยะ เปนตน ใหสะอาดไมเปนแหลง
                                                                             
             ของพาหะ และรังโรค


                    สิ่งที่กลาวนี้เปนเพียงหลักการ แตการจัดการใหเกิดผลดี เปน

             ประโยชนกับคนหมูมากและชุมชน ไมใชเปนสิ่งที่งาย ดวยความ
             หลากหลายในวัฒนธรรม ความเชื่อ ภาษา พื้นที่ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ

             งานสาธารณสุขจึงปรับเปลี่ยนใหเหมาะสมไปตามชุมชน ทองถิ่น และ

             กาลเวลา ไมมีสูตรตายตัว ความเหมาะสมของที่หนึ่ง อาจทําไมไดในอีก

             พื้นที่หนึ่ง แตแกนและหลักการ ความรวมมือ การรับรูมีอยูเหมือนกัน
                                                                            ั
                                                        
             เพียงแตวิธีการจะแตกตางกันตามสถานการณ ปจจัยเอื้อ และปจจย
             สนับสนุน
   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45