Page 41 - AEC

40

แรงงานตางดาวเขามาทํางาน ในหลายรูปแบบ อาทิ ทํางาน
ี
บาน ซึ่งม 1-3 คน พักอาศัยในบานนายจาง ทํางานตามรานอาหาร
ทําคนเดียวหรือหลายคน ทั้งชายและหญิง อาจจะพักอยูในรานท ่ ี

นายจางจัดหาให หรืออยูขางนอก อยูกันเอง ทําตามโรงงาน งาน

ี
่
กอสราง ซึ่งมีจํานวนมาก ทั้งชายและหญิง มีทพักของโรงงาน หรือ
อาศัยอยูภายนอก เปนชุมชนที่ใหญขึ้น มากกวาทํางานตามรานอาหาร
อีกพวกหนึ่งทํางานประมง ออกไปกับเรือ ซึ่งทั้งหมดเปนชาย และกลุม

่
แรงงานททํางานตามจังหวัดชายแดน อาจจะทํางานเพียงไมกี่วัน อยาง
ี
ั
มาก 7-10 วัน ก็กลับประเทศ หรือบางรายมาเชาเย็นกลบ ซึ่งมีการ
อนุโลมใหวาจางแรงงานจากประเทศเพื่อนบานไดงาย


จากลักษณะการทํางานเหลานี้ ไมวาจะเปนแรงงาน 1 คน หรอ
ื
เปนชุมชน มีการอยูรวมกัน ไดรับผลประโยชนรวมกัน ยอมมีผลกระทบ
ตอระบบสาธารณูปโภคและสิ่งแวดลอมของประเทศ จากรายงานของ

จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งมแรงงานตางดาวมากกวา 270,000 คน
ี
(กันยายน พ.ศ.2561) รอยละ 88 เปนชาวเมียนมา อาศัยอยูรวมกัน

เปนชุมชนถึง 73 ชุมชน สวนมากกระจายใน 3 อําเภอ คือ อ. เมือง
สมุทรสาคร อ. กระทุมแบน และอ. บานแพว แตละชุมชนมีแรงงาน

ตางดาวตังแต 500 คน ถึง 30,000 คน
้
การรวมตัวตั้งเปนถิ่นฐานของแรงงานตางดาว ทําใหเกิดการ

ขยายตัวเปนชุมชนตางดาวอยางรวดเร็ว จํานวนผูหลบหนีเขาประเทศ

สูงเพิ่มขึ้น มีการสมรสกันเอง หรือกับคนไทย ทําใหกลายเปนชุมชน
