Page 45 - AEC
P. 45

44

        ตองอยูรวมกัน เพราะวาถาอยูโดดเดี่ยว อาจเกิดอันตรายหลายประการ
        ..........”


               ชุมชนที่อยูอาศัยของแรงงานตางดาวขนาดใหญจึงเปนปญหา

        เรงดวน ทุกภาคสวนที่เกี่ยวของควรเขามารวมกันชวยแกปญหา เพื่อ
        ความเปนระเบียบ และความสงบสุขของสังคม  นายจางภาคเอกชน

                                                                        ็
        ตองเขามามีบทบาท ใหความรวมมือกับภาครัฐอยางจริงจัง โดยเหน
        ประโยชนสวนรวม และความมั่นคงของประเทศมากอน หนวยราชการ

        ของจังหวัดสมุทรสาครไดประชุมหาแนวทางแกปญหาแรงงานตางดาว
        กับสวนกลางและภาคเอกชน อาทิ การกําหนด zoning ของแรงงาน

                                                                       
                                                                       ู
        ตางดาว ขอความรวมมือจากภาคประชาชน กํานัน ผูใหญบาน ผนํา
                                                     ่
        ชุมชน ใหชวยกันสอดสองดูแลแรงงานตางดาวทีหลบหนีเขาเมือง หรือ
        ทํางานแบบผิดกฎหมาย  เขมงวดมาตรการตรวจโรคและมีใบรับรอง

        แพทยกอนเขาประเทศ ใหความรูการวางแผนครอบครัวและควบคุม

        อัตราการเกิดในแรงงานตางดาว เปนตน


               สุขลักษณะสวนบุคคลที่พึงปฏิบัติของทุกคนยอมเหมือนกัน ไม   
        วาจะเปนคนไทย คนตางดาวเด็ก หรือผูใหญ เนื่องจากเปนสากล การ

        บมเพาะอุปนิสัยที่ถูกสุขลักษณะจึงจําเปนสําหรับทุกคน เพื่อความ

        เปนอยที่ดีและปลอดภัย  แตลักษณะงานบางอาชีพ จําเปนตองเขมงวด
               ู
        ในการปฏิบัติมากกวาอาชีพอื่น ตัวอยางเชน แพทย พยาบาล นัก

        โภชนาการ แมครัว คนประกอบอาหาร การลางมือสําคัญยิ่งในงาน

        อาชีพของตน เพื่อปองกันการแพรกระจายเชื้อโรคไปยังผูปวย หรือไปส ู
   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50