Page 44 - AEC

43

ี
นอกจากนี้ยังมปญหาทางวัฒนธรรมและภาษา ที่นายจางอนุโลมตาม
แรงงานขามชาติเหลานี้ เชน มีโรงเรียนสอนภาษาตนเอง เขียนภาษา

ตนเองตามที่ทํางานและชุมชน มีการจัดงานประเพณี ตามเทศกาล

ตางๆ ซึ่งสวนมากราชการจะอนุญาตใหทําได

การจัดการปญหาเรื่องที่อยูอาศัยและสิ่งแวดลอม ไมวาจะอย ู 

เปนครอบครัว หรือเชาอยูรวมกันหลายคนของแรงงานตางดาว ควร

แกปญหาที่เห็นสําคัญกอน อาทิ ความแออัดของหองพัก ไมมีหนาตาง

ใหแสงสวางเพียงพอ มืดทึบอากาศถายเทไมไดสะดวก ไมมีไฟฟา
นํ้าประปาเพียงพอ สกปรกรกรุงรัง บริเวณบานทรุดโทรม และเพื่อ

ความปลอดภัยควรแยกเปนสัดสวนชายและหญิง ถาเราสามารถทําให

เขาไดอยูอยางปลอดภัย และสบายตามสมควรได มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
ยอมสงผลตอการทํางาน ซึ่งเปนประโยชนตอนายจางเองดวย

พระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว รัชกาลที่ 9 มีพระบรมราโชวาท

พระราชทานแกกลุมชาวไร ณ หมูบานตัวอยางไทย - อิสราเอล วัน

จันทรที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ.2513 ความตอนหนึ่งวา “การอยูรวมกัน

นั้น เปนทางที่จะใหแตละคนไดรับประโยชนได แตปญหาสําคัญ ขอให
แตละคนคิดวา คน มนุษยทุกคน จะเปนหญิง เปนชาย เปนเด็ก เปน

ผูใหญ หรือคนแก ก็ตาม ตองการความสุข ความสุขนั้นก็คือ ความ

สะดวก มีอาหารเลี้ยงปากเลี้ยงทอง มีบานอยู และมีความสบายพอควร
ความสุขนี้เราจะหาอยางไร ก็ตองพิจารณาดู ความสุขก็คือ ตองทํางาน