Page 29 - AEC

28

สามารถดูแลตนเองได แตแรงงานตางดาวไรฝมือที่เปนแรงงาน
สวนมากและพบไดในทุกจังหวัด ดังไดกลาวขางตน สวนมากไมมี

หลักประกันสุขภาพ เมื่อเจ็บปวยมักซื้อยารักษากันเอง เมื่อเปนมากจึง

ไปโรงพยาบาล และจายคารักษาเอง ดังนั้น หากเราเห็นความจําเปน

ของแรงงานตางดาวกลุมนี้ การดูแลสุขภาพใหแรงงานจึงจําเปนและ
หลีกเลี่ยงความรับผิดชอบไมได การบริหารจัดการใหมีหลักประกัน

สุขภาพ จึงเปนสิ่งเรงดวน จําเปนตองหาทางใหเขาสูระบบสาธารณสุข

เชนเดียวกับคนไทย

ปญหาของเด็กและผูติดตามแรงงานตางดาว

ในเรื่องของเด็กที่เปนลูกของแรงงานตางดาว ซึ่งพบวาเพิ่มขึน
้
ทุกป เปนเด็กที่ไรสัญชาติสะสม (ปพ.ศ. 2554 เพิ่มขึ้น 1-2 หมื่นคน/ป

มีเด็กไรสัญชาติสะสม 4-5 แสนคน) และพบวา ไมนอยกวา 2 แสนคน

ยังไมเขาถึงบริการขั้นพื้นฐานดานสุขภาพและการประกันตน

การศึกษาและรายงาน “ชีวิตเด็กตางดาวในแคมปกอสราง”

พบ 4 ปญหาที่มีผลกระทบตอคุณภาพชีวิต และความเปนอยูของเด็ก
ตางดาว คือ

ิ
่
1. ระบบโครงสรางพื้นฐาน คือที่อยูอาศัย ความขาดแคลนสง
อํานวยความสะดวกที่เหมาะสม หองอาบนํ้า หองสวม ไม 

เพียงพอ ไมแยกเพศทําใหเสี่ยงตอการลวงละเมิดทางเพศ