Page 31 - The Father of Thai Public Health
P. 31
ภาษาไทย
ี
ตอนหนึ่งของลายพระหัตถ์ ถึงพระยาเมธาธิบดี ลงวันท่ ๒๖
เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๐ (๒)
....จรงของเจาคณทีภาษาไทยของเราถึงจะบกพรองอยางไรก ็
ิ
่
่
ุ
่
้
ี
ี
ั
ตาม ยงมีคําวิธผูกประโยค มีวิธแสดงความคดแสดงโวหารมาก และ
ิ
ดีพอทีจะใชเปนภาษาทีจะเผยแพรความคิดและลึกซึ้งได และถึงแม ้
่
่
้
็
้
่
จะมีผูใดมายกเหตุผลและตัวอย่างแสดงว่า ภาษาไทยเวลาน ้ยังขาด
้
ี
ี
ํ
้
้
ี
คุณสมบัติต่างๆ ท่จะใชแสดงความคิดของชาวตวันตกไดพอท่จะทาให ้
้
้
็
ํ
้
้
้
้
ขาพเจาตองยอมรับเห็นดวย คาตอบของขาพเจาก็คงเปนว่า “เราก็ต้อง
้
ุ
ึ
พยายามทํานุบํารงใหภาษาของเราจําเรญข้น ทั้งในสมบัติแหงคํา
ิ
่
ิ
้
ี
และวิธีผูกประโยคเรยงความ ใหสามารถแสดงความคดของคนชนด
ิ
้
ใดไดทั้งตวันออกและตวันตก เปนกิจจําเปนเทากับจะตองมีทหาร
็
่
็
้
หรอสรางรถไฟ”
ื
้
ื
แต่เจาคุณมีความเห็นว่า เม่อเรามีภาษาดีพอแลว เราก็ควรจะ
้
้
แปลหนังสือต่างๆ ของต่างประเทศมาอ่านเล่นหรอเรยน จะดีกว่าไปตั้ง
ี
ื
้
้
ี
้
้
่
ื
ื
่
หนาเรยนภาษาของคนอน เพอจะไดอ่านหนังสือเขาออก ขอน้ ขาพเจาขอ
ี
้
แสดงความเห็นแยง ขอยกตัวอย่างว่า เวลาน้ขาพเจากาลังพยายามจะ
้
้
ี
้
ํ
้
ี
้
ู
รวบรวมความรต่างๆ ในโรคเมืองรอนท่ชาวตะวันตกได้สะสมไว ้
*
ยกตัวอย่างโรค Frambaesia tropica โรคเดียวเท่านั้นมีเรื่องราวที่ควรรู้
*
ื
โรคคุดทะราด หรอ yaws
๓๐
